Sem áhugaljósmyndari þótti mér ákaflega heillandi að fara austur að gosinu og taka myndir. Ég stóð sjálfa mig að því að fylgjast meira með veðri og veðurspám en ég hafði gert áður. Allt til að sigta út hvernig ég gæti náð betri myndum af gosinu. Þegar færi gafst kastaði ég frá mér hlustunni og öllum tækjum læknisins og settist upp í jeppann minn og ók austur. Tók mér stöðu á Emstrum og beið eftir tækifæri til að taka mynd.

Þetta var ekki sérlega auðvelt þar sem skýjahulan settist stunum yfir fjallið og yfir eldgosið þannig að ekkert sást. Þá þurfti ég að bíða og bíða og vona að hulunni yrði aftur lyft af svo að gosið og mökkurinn kæmi í ljós. Eftir langa bið gerðist þetta síðan með reglulegu millibili. Þá var hægt að smella og smella á myndavélina.

Ég set hér eina mynd sem ég er mjög ánægð með. Þetta er mynd af eldgosinu í Eyjafjallajökli og sýnir hversu tignarlegur gosmökkurinn gat verið. Hann var hlut af landslaginu og gaf okkur áhugaljósmyndurum sem og alvöru ljósmyndurum skemmtilegt tækifæri til að taka myndir sem sannarlega vöktu athygli á vefsíðum eins og flickr.